ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Αρθρα

Δελτια Τυπου

Ανακοινωσεις

Εκδηλωσεις

Τρίτη, 18 Μαΐου 2021

Θέση ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ για τις εκλογές της 30ης Μαΐου!




Ακόμα μια χρονιά που η Πατρίδα μας παραμένει κατεχόμενη. Ακόμα μια χρονιά που η πληγή της εισβολής και των συνεπειών της παραμένει αιμάσσουσα. Ακόμα μια χρονιά που πολλοί έσπευσαν να προβάρουν το προσωπείο του πατριώτη προς άγραν ψήφων και να ράψουν βουλευτικά κοστούμια εκμεταλλευόμενοι την απόγνωση και την αδυναμία που οι ίδιοι φύτεψαν στον λαό. Δεδομένων αυτών, οι εκλογές της 30ης Μαΐου είναι από τις πιο κρίσιμες των τελευταίων ετών και οι επιλογές μας επιβάλλεται να είναι πιο προσεκτικές από ποτέ.


Το βόρειο τμήμα του νησιού εξακολουθεί να ποδοπατείται από την μπότα του κατακτητή, ο οποίος προσπαθεί μανιωδώς με κάθε τρόπο να του καρφώσει κρικέλια για να την πάρει στον ώμο και να φύγει. Εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας καρτερούν μέρα νύχτα να επιστρέψουν στις πατρογονικές τους εστίες. Οι θυσίες των πεσόντων και αγνοουμένων παραμένουν αδικαίωτες. Η Τουρκία αδιαφορεί για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου και το χιλιοειπωμένα δακρύβρεχτο Διεθνές Δίκαιο, παραμένοντας ατιμώρητη και δυστυχώς πρωταγωνίστρια σχεδόν όλων των εξελίξεων στο διεθνές σύστημα. Οι επιπόλαιες επιλογές του λαού έφεραν στην εξουσία ανθρώπους με εναργή πρόθεση να παραπέμπουν το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον στις ελληνικές καλένδες. 


Όσο αφορά το Κυπριακό, δεν έπαψαν στιγμή να υιοθετούν τουρκικές «λύσεις» ώστε να ικανοποιηθεί η ανικανοποίητη βουλιμία του Κατακτητή. Από την Ένωση στη Ζυρίχη, αργότερα στην Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (χαλαρή ή με σωστό περιεχόμενο) και λίγες μέρες πριν ετοίμασαν βαλίτσες για Γενεύη για να συμφάγουν με τον κατακτητή και να τον καμαρώνουν να κάνει προπόσεις για τα δύο κράτη, νομιμοποιώντας την εισβολή και αποδεχόμενοι τα τετελεσμένα της. Είναι αυτοί που τιμολογούν την αξιοπρέπειά μας και με θράσος χιλίων πιθήκων μας απειλούν να αποδεχθούμε ό,τι παράλογο και εθνοκτόνο αξιώνει ο Τούρκος για να μην μας βρουν τσουνάμια. 


Ο ξεπεσμός όμως δεν σταματά στο Κυπριακό. Οι λίστες και τα σκάνδαλα δίνουν και παίρνουν, ο λαός φτωχοποιείται, οι νέοι μεταναστεύουν διαρκώς για να αναζητήσουν την αποκατάσταση που αδυνατούν να τους προσφέρουν όλοι αυτοί που τώρα τους ζητούν την ψήφο τους, ορδές λαθρομεταναστών εισβάλλουν από τα κατεχόμενα και τις ακτές μας, η δαμόκλειος σπάθη της υπογεννητικότητας κρέμεται χρόνια πάνω από το κεφάλι μας. Η κοινωνία απαγορεύεται να αποτελεί πλέον βορά στον εσμό των απατεώνων και των ψευτών. 


ΜΑΥΡΟ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥΣ! 


Οι Δρασίτες, εμφυσούμενοι από τα ιδανικά του έθνους, οφείλουμε να συνεχίσουμε τον αυτόνομο αντιομοσπονδιακό αγώνα ενάντια στους μηδίσαντες πολιτικούς που ξεπουλούν καθημερινά την πατρίδα μας. Δεν δεχόμαστε καμία έκπτωση στις ιδέες, τα πιστεύω μας, ούτε είμαστε από αυτούς που τροποποιούν τα ιδανικά τους ανάλογα με τα «αποδεκτά» της κάθε εποχής. Θα είμαστε για πάντα οι υψίφωνοι του εθνικού συμφέροντος. Γιατί αυτός είναι ο τρόπος ζωής των Δρασιτών. Και άλλον τρόπο δεν ξέρουμε, ούτε είμαστε διατεθειμένοι να μάθουμε. Μέχρι να φέξει επιτέλους η μέρα που η πανώρια Λευτεριά θα εξαφανίσει το έρεβος της κατοχής. Αυτή είναι η συνέπειά μας, η αξιοπρέπειά μας, ο πατριωτισμός μας. Αυτό είναι το ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ. Και δεν θα απολογηθούμε σε κανέναν.  


Το Δ.Σ. του ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ, σεβόμενο την προσωπική αυτονομία που διαθέτει το κάθε στέλεχός του και έχοντας εμπιστοσύνη σε αυτό, καλεί να ενεργήσει κατά βούληση στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, με γνώμονα τα ιδανικά που διέπουν το Κίνημά μας εδώ και 53 χρόνια. Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζουμε την αποχή, μιας και για το μέλλον, εμάς και των παιδιών μας, αποφασίζουμε μονάχα εμείς. Είναι χρέος μας να δείξουμε την εναντίωσή μας στους ταγούς των κομμάτων που παζαρεύουν τα Άγια Χώματά μας, είναι χρέος μας να στείλουμε μήνυμα στο σάπιο κατεστημένο πως το τέλος του πλησιάζει.


ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ-ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ-ΕΝΩΣΗ


Εκ Γενετής Αυτόνομοι

Δια Ζωής Μαχόμενοι

Έλληνες μέχρι τέλους!

Περισσότερα ...

Δευτέρα, 10 Μαΐου 2021

10 Μαΐου 1956: Καραολής και Δημητρίου - Οι πρώτοι της αγχόνης

 


Σαν σήμερα 10 Μαίου 1956 η Κύπρος παγώνει από το γδούπο της καταπακτής της αγχόνης. Απαγχονίζονται οι πρώτοι αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. Δημητρίου Ανδρέας και Καραολής Μιχαλάκης.

Καραολής Μιχαλάκης

Γεννήθηκε στο Παλαιχώρι, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 13 Φεβρουαρίου 1933.
Γονείς : Σάββας και Παναγιώτα Καραολή
Αδέλφια : Ανδρέας, Ελένη, Μαρούλα, Νίκη

Ο Μιχαλάκης Καραολής τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παλαιχωρίου και αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας. Ήταν κυβερνητικός υπάλληλος και εργαζόταν στο Τμήμα του Φόρου Εισοδήματος. Εντάχθηκε στις τάξεις της ΕΟΚΑ πριν από την 1η Απριλίου 1955, στην ομάδα του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη και προσέφερε ποικίλες υπηρεσίες στον Αγώνα. Έλαβε μέρος στη διανομή της πρώτης προκήρυξης του Διγενή. Δούλεψε στο τμήμα πληροφοριών της Οργάνωσης, στη μεταφορά και απόκρυψη οπλισμού και ανέλαβε βομβιστικές επιθέσεις εναντίον του εχθρού σε καίρια σημεία της Λευκωσίας. Στη συνέχεια κατατάγηκε στην πρώτη ομάδα εκτελεστικού Λευκωσίας. Ως απόφοιτος της Αγγλικής Σχολής έκανε παρέα με αγγλόπαιδες, έπαιζε μαζί τους και δεν κινούσε σε κανένα την υποψία ότι ήταν μέλος της ΕΟΚΑ.

Στις 28 Αυγούστου 1955 ανέλαβε με το συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου την εκτέλεση του αστυνομικού Ηρόδοτου Πουλλή, στενού συνεργάτη των Άγγλων. Ο Παναγιώτου διέφυγε, ενώ ο Καραολής καταζητήθηκε και συνελήφθη, καθώς μεταφερόταν στην περιοχή Κερύνειας, για να ενωθεί με την ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου. Προσήχθη στο δικαστήριο και καταδικάστηκε σε θάνατο στις 28 Οκτωβρίου 1955, παρόλο που η σφαίρα που σκότωσε τον Πουλλή προερχόταν από το όπλο του Παναγιώτου. Και αυτό το γνώριζαν οι Άγγλοι.

Προσπάθειες για οργάνωση δραπέτευσής του, πριν την εκτέλεσή του, δεν τελεσφόρησαν και ο Μιχαλάκης Καραολής οδηγήθηκε στην αγχόνη μαζί με τον Ανδρέα Δημητρίου στις 10 Μαΐου 1956. Με τις εκτελέσεις αυτές ο νέος Άγγλος κυβερνήτης της Κύπρου Χάρντιγκ ήθελε να δείξει ότι η Βρετανία ήταν αποφασισμένη να διατηρήσει την κυριαρχία της στην Κύπρο, πατάσσοντας κάθε αντίσταση του Κυπριακού λαού.

Το ψυχικό σθένος και η Ελληνική παλληκαριά που επέδειξαν οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, ανεβαίνοντας απτόητοι στο ικρίωμα της αγχόνης, ανύψωσε το γόητρο της ΕΟΚΑ και δημιούργησε ηρωικό προηγούμενο για τους αγωνιστές.

Δημητρίου Ανδρέας

Γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Μάμας, της επαρχίας Λεμεσού, στις 18 Σεπτεμβρίου 1934.
Γονείς : Δημήτρης και Ευδοκία Βασιλείου
Αδέλφια : Σάββας και Ελένη
Ετεροθαλή αδέλφια : Αγγέλα και Σούλα

Ο Ανδρέας Δημητρίου αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο Αγίου Μάμαντος και φοίτησε για τρία χρόνια στο Νυκτερινό Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Εργάστηκε αρχικά σε κατάστημα εκρηκτικών υλών και κυνηγετικών ειδών και αργότερα στον αγγλικό στρατό. Υπήρξε Γραμματέας της Συντεχνίας των Αχθοφόρων της ΣΕΚ στην Αμμόχωστο. Διακρινόταν για την εργατικότητα, την πρωτοβουλία και την ευσυνειδησία του. Εντάχθηκε από τους πρώτους στη δύναμη της ΕΟΚΑ και έδρασε με τις ομάδες Αμμοχώστου, επεκτείνοντας τη συμμετοχή του και στο εκτελεστικό.

Το μυαλό του συνεχώς μηχανευόταν τρόπους να αναπτύξει δραστηριότητα. Επιστέγασμα της δράσης του ήταν η αρπαγή των όπλων μέσα από τις στρατιωτικές αποθήκες του λιμανιού της Αμμοχώστου, στις αρχές Δεκεμβρίου 1955, αμέσως μετά την εκφόρτωσή τους και προτού μεταφερθούν και τακτοποιηθούν. Τα όπλα προωθήθηκαν σε διάφορες ανταρτικές ομάδες, οι οποίες μέχρι τότε ήταν εφοδιασμένες σχεδόν μόνο με κυνηγετικά. Ο Διγενής εξέφρασε την πλήρη ικανοποίησή του για τη δράση του αυτή.

Μετά από απόπειρά του να εκτελέσει τον Άγγλο πράκτορα Τέυλορ, τον οποίο και τραυμάτισε, ο Ανδρέας βρέθηκε αντιμέτωπος με ένοπλους στρατιώτες που φρουρούσαν τον Τέυλορ. Πρόταξε εναντίον τους το όπλο του, το οποίο όμως έπαθε εμπλοκή και οι στρατιώτες τον συνέλαβαν, αφού τον πλήγωσαν. Καταδικάστηκε σε θάνατο και μαζί με το Μιχαλάκη Καραολή. Ήταν οι πρώτοι που απαγχονίστηκαν.

"Το μόνο που λυπούμαι είναι που δεν θα προλάβω να δω την Κύπρο μας ελεύθερη", ήταν τα τελευταία του λόγια προς τη μάνα του, λίγες ώρες πριν από τον απαγχονισμό του. "Στο καλό, γιε μου και να έχεις θάρρος ως το τέλος", ήταν η απάντησή της.



Τόσο μικρό νησί και γέννησε τόσο μεγάλους ήρωες. Τόσο πολύ θάρρος και περισσή τόλμη. Δεν ήταν τυχαίο όμως. Τα παλληκάρια αυτά διψούσαν για αέρα Λευτεριάς, για εθνική δικαίωση. Σήμερα; Σε μια επίσης σκλαβωμένη Πατρίδα, η πλειοψηφία του λαού δεν είναι άξια ούτε να κοιτάξει στα μάτια, τους ήρωες στα κάδρα τους που κοσμούν τα σχολεία μας.


Τότε οι αγωνιστές πέθαιναν για την Λευτεριά κι ας μην την γεύονταν στιγμή. Σήμερα, οι ηγέτες μας, ξεπουλούν χωρίς ντροπή τα Άγια Χώματά μας. Συνομιλούν με τον ίδιο τον κατακτητή και προσπαθούν με μανία να μας πείσουν, πως μέσω διαπραγματεύσεων και παζαρεμάτων θα… μας φέρουν την Ελευθερία και την Επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους. Προσπαθούν να κάνουν τον Καραολή και τον Δημητρίου να νιώθουν ντροπή για τους απογόνους τους. Αυτοί όμως δεν νιώθουν ντροπή. Έκαναν τα πάντα για την Κύπρο. Ντροπή πρέπει να νιώθουν οι πολιτικάντηδες αυτού του τόπου για τον Εθνικό εξευτελισμό που μας προσφέρουν απλόχερα!



Γραφείο Τύπου
ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Κυριακή, 9 Μαΐου 2021

09.05.1956 - Η μεγάλη διαδήλωση για Ένωση στην Αθήνα

 Στις 9 Μαίου το 1956 μετά την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ αλλά και την καταδίκη των αγωνιστών Ανδρέα Δημητίου και Μιχαλάκη Καραολή σε απαγχονισμό, χιλιάδες κόσμου διαδήλωσε στην Αθήνα απαιτώντας την ματαίωση αυτής της καταδίκης αλλά και την Ένωση της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα.



Η διαδήλωση εξελίχθηκε σε σφοδρά επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών οι οποίοι καθοδηγούμενοι από την κυβέρνηση Καραμανλή χρησιμοποίησαν αληθινά πυρά προς το πλήθος. Στα επεισόδια αυτά οι Ευάγγελος Γεροντής 28 ετών, Ιωάννης Κωνσταντόπουλος 21 ετών και Φραγκίσκος Νικολάου 23 ετών, έχασαν τη ζωή τους στο όνομα της ελευθερίας καθώς και ο αστυφύλακας Κώστας Γιαννακούρης και τραυματίστηκαν άλλοι 265. Η αξίωση των διαδηλώσεων δεν επετεύχθη, όμως οι θυσείες των αδερφών μας θα μείνουν αξέχαστες.
Οι Δρασίτες έχουμε την υποχρέωση να τιμούμε όλους τους γνωστούς αλλά και άγνωστους αδερφούς μας που ταύτισαν το όνομά τους με την ελευθερία και τον διακαή πόθο του Ελληνισμού της Κύπρου, την Ένωση με τον εθνικό κορμό. Η θυσία τους είναι απάντηση στους εθνομηδενιστές ομοσπονδιακούς. Ότι σε κάθε Εθνικό αγώνα ο Ελληνισμός παραμένει ενωμένος και οι Δρασίτες πάντα θα είναι εκεί να τους το θυμίζουν.
Περισσότερα ...

Σάββατο, 24 Απριλίου 2021

24 Απριλίου: Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του Αρμένικου λαού



Μικρά Ασία -  Kωνσταντινούπολη - Πόντος - Κύπρος - 
Αιγαίο - Θράκη - Αρμενία
και η τουρκική κτηνωδία ατιμώρητη

Στις 24 Απριλίου ο περήφανος -και όχι μόνο της Κύπρου- Ελληνισμός τιμά μια από τις ενδοξότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας του. Το συντριπτικό ΟΧΙ στο ξενόδουλο και ιταμό, για τους Έλληνες της Κύπρου, σχέδιο Ανάν του 2004 χάρισε μια λαμπρή ιστορική τομή εθνικής επιβίωσης και λαϊκής αντίστασης απέναντι στα προδοτικά σχέδια των χρηματοδοτούμενων ραγιάδων και υποστηρικτών του ΝΑΙ. Πλάι όμως στη σωτήρια επέτειο του ΟΧΙ είναι καταγεγραμμένη μια από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Η θηριωδία που υπέστη ο αρμενικός λαός θεωρείται μία από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. Ξεκίνησε τον 19ο αι. με τις εντολές εκκαθάρισης από τον αιμοσταγή σουλτάνο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας Αμπντούλ Χαμίτ Β’, συνεχίστηκε κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κορυφώθηκε στα φρικτά γεγονότα σκαιότητας του κινήματος των Νεότουρκων από το 1908 και έπειτα. Το επίσημο σημείο εκκίνησης ενός εκ των πλέον αποτρόπαιων εγκλημάτων που διεπράχθησαν ποτέ εντάσσεται στο πλαίσιο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου όταν το κίνημα των Νεότουρκων προέβαλε ως άμεση αξίωσή του τον εκτουρκισμό της Αυτοκρατορίας και την ταυτόχρονη εξόντωση των Αρμενίων και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών της περιοχής. Μέσα από συνεχιζόμενες και μεθοδευμένες κινήσεις, οι οποίες θυμίζουν κατά πολύ, σε θέματα τακτικής, τα γεγονότα πριν τα Σεπτεμβριανά του 1955 σε Θεσσαλονίκη και Κωνσταντινούπολη και εκείνα της δεκαετίας του 1960 στην Κύπρο, η τουρκική διακυβέρνηση κατέστρωσε το τελικό σχέδιο εξόντωσης των Αρμενίων. Ιδιαίτερα σημαντική χρονολογία, ο Μάιος του 1915 όταν ψηφίστηκε νόμος περί αναγκαστικών εκτοπίσεων βάσει του οποίου κάθε Οθωμανός υπήκοος που θεωρείτο απειλή για την εθνική ασφάλεια έπρεπε να μεταφερθεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και ακολούθησε ο δεύτερος, ο οποίος αφορούσε δήμευση των περιουσιών τους. Οι ωμότητες που ακολούθησαν το διωγμό του αρμενικού λαού από τα χώματα του άφησαν στο πέρασμά τους κατακόμβες νεκρών, αφού ο αριθμός των σφαγιασθέντων ξεπερνάει το 1.000.000.

Η τουρκική ωμότητα είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει άλλη μια εικόνα του βάναυσου χαρακτήρα της. Ενώ στη Σμύρνη το 1922 προτίμησε να αφανίσει το Ελληνικό στοιχείο και να πυρπολήσει την πόλη, ενώ στην Κωνσταντινούπολη το 1955 επέλεξε να ρημάξει και να λεηλατήσει τις Ελληνικές περιουσίες, ενώ στον Πόντο στοίβαξε τους Ελληνικούς πληθυσμούς σε βάρκες και τους έπνιξε στα ανοικτά της Τραπεζούντας, στους Αρμενίους προτίμησε τα τοξικά αέρια και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μάλιστα, όπως αναφέρεται σε πηγή της εποχής «οι Τούρκοι αιχμάλωτοι τρελάθηκαν στη θέα των συγκεντρωμένων Αρμενίων που καίγονταν ζωντανοί» αφού η οσμή της καμένης ανθρώπινης σάρκας βρισκόταν στον αέρα για πολλές μέρες. (δίκη Νεότουρκων, Τραπεζούντα, 1918)  

Παρά τα όσα έχουν αφήσει στο πέρασμά τους η ιστορία και η συλλογική μνήμη, οι Τούρκοι μέχρι και σήμερα αρνούνται πεισματικά τον «αδόκιμο» κατά αυτούς όρο της γενοκτονίας. Βέβαια, είναι εντελώς παράλογο τα αρχεία και οι καταθέσεις των πρωταγωνιστών της εποχής να μαρτυρούν ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία εκτέλεσε ένα οργανωμένο πρόγραμμα εξόντωσης των χριστιανικών πληθυσμών και την ίδια ώρα να αρνούνται τη χρήση του όρου «γενοκτονία». Την ιστορική αλήθεια, λοιπόν, μπορεί να τη συναντήσει κανείς στο βιβλίο της Τουρκάλας ανθρωπολόγου, Pervin Erbil, με τίτλο «Η Νιόβη θρηνούσε για τη Μικρά Ασία» (εκδόσεις Τσουκάτου):

«Έλυσαν το πρόβλημα των Αρμενίων διαπράττοντας ομαδικές σφαγές και εκτοπισμούς το 1915. Με τον τρόπο αυτόν ουσιαστικά εξαφάνισαν μια μεγάλη εθνική ομάδα που δεν μπορούσαν να εκτουρκίσουν. Το πρόβλημα των Αρμενίων λύθηκε με τον εκτοπισμό των ανθρώπων αυτών έξω από τα σύνορα του νέου κράτους και τη σφαγή μεγάλου μέρους του πληθυσμού τους. […] Είχε έρθει η σειρά να εκκαθαριστούν οι Έλληνες…»

Ως Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ., πρωτίστως, τιμούμε την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Αρμενίων και ακολούθως, καταδικάζουμε την απαράδεκτη στάση όλων όσων παραμένουν γονυπετείς δούλοι και πιόνια των νεο-οθωμανικών σχεδιασμών. Από τη μια ακούγεται δια στόματος του Τούρκου πρωθυπουργού το γνωστό πλέον «Μισώ τους Αρμένιους και τους Έλληνες» και από την άλλη οι πολιτικές μας ηγεσίες χαριεντίζονται γλεντώντας στα επαναπροσεγγιστικά πανηγύρια, νομίζοντας ότι Ελλάδα και Κύπρος δέχονται επιθέσεις φιλίας από την τουρκική πολιτική ηγεσία.

Κλείνοντας, υπενθυμίζουμε ότι η «δημοκρατική» Τουρκία δεν αποδέχεται τον όρο γενοκτονία και την ίδια στιγμή, στην πόλη Ιγκντίρ κοντά στα ανατολικά σύνορά της, υπάρχει το «Μουσείο Γενοκτονίας» ως φόρο τιμής στους Τούρκους νεκρούς του 1915. Σε ερώτηση δημοσιογράφου ο πρώην Τούρκος υπουργός για θέματα Ε.Ε., Εγκεμέν Μπαγίς, δεν απέκλεισε το γεγονός μετατροπής του εν λόγω μουσείου σε «μουσείο κοινού πόνου» ή «μουσείο συνυπάρξεως». Εάν δεν θέλουμε να συναντήσουμε στο κατεχόμενο μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα, στην κατεχόμενη Αμμόχωστο και στο σκλαβωμένο κάστρο της Κερύνειας επιγραφές του ιδίου τύπου και με αυτό τον τρόπο τα εγκλήματα της Τουρκίας να ξεχαστούν για τα καλά, οφείλουμε να ορθώσουμε το ανάστημά μας σε όσες πολιτικές μας θέλουν «συνωστισμένους» και υπόδουλους ραγιάδες. Οι γενοκτονίες εις βάρος των Αρμενίων και των Ελλήνων ζητούν την ιστορική και ηθική τους δικαίωση.


Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Αντικατοχική Πορεία Καταδίκης του Ψευδοκράτους 15/11/2019

Ένωση Κυπρίων Φοιτητών Αθήνας-Πειραιά ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.